سنگ چینی

سنگ چینی نیز مانند مرمریت نوعی سنگ اهک دگرگون شده است با این تفاوت که  که دانه‌ها یا بلورهای تشکیل دهنده آن با چشم دیده می شود و در
کل  به انواع مرمریت‌های دانه ریزی که بافتی تمام بلور داشته و عمدتاً از کلسیت و به مقدار کمی ولاستونیت (بعنوان کانی‌های اصلی) تشکیل شده است
سنگ چینی گفته می شود . این سنگ ظاهراً به آن جهت چینی گفته اند که در ضخامت‌های کم (حدود دو سانتیمتر) در مقابل ضربه صدای چینی می‌دهد.
روش استخراج آنها از معدن به صورت سیم برش و اکثراً نرم بر و بعضاً نیز سخت بر می‌باشند. سنگ‌های چینی تنوع رنگ کمی دارند و معمولاً به رنگ سفید و
یا به رنگ سفید یا هاله یا رگه‌های زرد می‌باشد. سنگ‌های چینی سنگ‌های محکم و بهداشتی بوده و تقریباً در همه مکان‌های یک ساختمان حتی جاهایی که
آبریزش زیاد دارند و مخصوصاً مراکز بهداشتی درمانی قابل استفاده می‌باشند و به صورت تیشه ای آن نیز یافت می‌شود. کلمه کریستال بعد از کلمه چینی
در بین عامه مردم مصطلح شده و به سنگ آهکی دگرگون (مرمریت و چینی) که بلورهای تشکیل دهنده اش درشت باشد گفته می‌شود . سنگ‌های کریستال
بیشتر خاکستری تیره تا روشن می‌باشد.  به دلیل درخواست کمتر بازار از این سنگ نسبت به  سال‌های گذشته میزان استفاده و در نتیجه استخراج معادن این
سنگ کمتر شده است. در سالهای گذشته استفاده از سنگ چینی در ساختمان سازی و در نما بسیار گسترده بود اما به دلیل ناکارآمدی این سنگ در نما
و نداشتن تنوع رنگ مناسب،  تراورتن و سایرسنگ های مشابه جایگزین ان شد و به همین دلیل تولید آن در سا ل‌های گذشته به شدت کم شده است.
از سال ۱۳۸۶ به دلیل قیمت پایین این سنگ در بازار داخلی، این سنگ مورد توجه انبوه سازان مسکن مخصوصاً متولیان بخش مسکن مهر قرار گرفت، همچنین
شهرداری‌ها از این سنگ جهت ایجاد مبلمان شهری و کف سازی معابر استفاده نمودند. با این وجود میزان استخراج طی سالهای اخیر سیر نزولی داشته است.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *